drie meiden in verzet
Onschuldige kinderen betrekken: Ontvoering van de kinderen van Seyss Inquart
De Duitsers nemen vaak wraak na verzetsacties. Dat soort wraakactie worden represailles genoemd (spreek uit: re-pre-sal-jes). Het verzet wil daar iets tegen doen door Duitse machthebber onder druk te zetten door hun kinderen te ontvoeren.
Wat vinden de drie meiden hiervan?
 |
| Seyss-Inquart |
In 1945 zijn veel verzetsmensen gearresteerd. Tijdens een vergadering in het hoofdkwartier van de verzetsgroep, krijgen Hannie, Truus en Freddie de opdracht om de kinderen van rijkscommissaris Seyss Inquart (spreek uit: Seis-Inkwart) te ontvoeren. Hij is de Duitse leider van Nederland.
De commandant van de verzetsgroep hoopt dat de Duitsers een aantal verzetsmensen vrijlaten in ruil voor de kinderen.
 |
| Freddie, voorjaar 1945. |
De kleine Freddie heeft een duidelijke mening. Ze weigert de opdracht uit te voeren: ‘Als jullie het willen doen, mij best, maar ik doe het niet. Geen sprake van. Ik heb nooit kinderen in de strijd willen betrekken, ook geen kinderen van nazi’s. Kinderen zijn altijd onschuldig.’
Hannie en Truus aarzelen, maar sluiten zich uiteindelijk aan bij Freddie.
Soort soldaten
Truus: ‘Freddie was heel dapper. Hannie en ik twijfelden nog, want op die manier zouden veel gevangenen kunnen worden bevrijd. Het was wat hoor, weigeren. We waren toch een soort soldaten, die de opdrachten hadden uit te voeren. Die commandant was woedend. Hij zei dat hij ons liet liquideren. We bleven ijskoud toen we hem vertelden dat we dat dan wel zouden zien.’
