Het dagelijkse leven in de bezettingstijd kan niet met een paar algemene opmerkingen worden geschilderd. Voor mannen was het anders dan voor vrouwen; voor kinderen anders dan voor volwassenen. Stedelingen kenden een ander 'dagelijks leven' dan bewoners van een provincieplaats of een boerderij.

Zeer veel Nederlanders kregen te maken met de arbeidsinzet en de beroerde gevolgen van de toenemende schaarste.

Joodse Nederlanders merkten hoe ze steeds meer van het gewone leven werden buitengesloten.

'Dagelijks leven' is een vaag en betrekkelijk begrip. Iedereen beleefde, om met de Vlaamse schrijver Louis Paul Boon te spreken, zijn eigen 'kleine oorlog' (zie Louis Paul Boon, 'Mijn kleine oorlog', 1947, herhaaldelijk herdrukt).