Mensen die onderduikers in huis nemen zijn niet perse aardig. Sommigen willen er (veel) geld voor hebben of hopen er op een andere manier beter van te worden. Niet iedereen heeft goede bedoelingen...
Ook onderduikers zelf zijn soms lastig, veeleisend, onbetrouwbaar of vervelend.
Onderduiken is vaak zwaar
En al zijn de bedoelingen nog zo goed: als je een hele tijd gedwongen in een te kleine leefruimte zit, wordt het vanzelf wel vervelend. Zeker als je elkaar niet zo ligt (in het dagboek van Anne Frank kom je dit ook tegen).
Keihard werken
'Op een adres waar ik drie maanden verbleef met nog een ander joods meisje werden we als dienstmeisjes gebruikt, van de vroege morgen tot de late avond. Alle huishoudelijke taken moesten wij verrichten. Daarna moesten we naar boven, terwijl het gezin gezellig bijeen was.'
ondergedoken kind
Je snoet houden
In 1943 zit Fietie de Vries, een joods meisje van 8 jaar oud, met haar familie ondergedoken in de Weesperstraat te Amsterdam. Op Sinterklaasavond krijgt zij van haar ouders een poesiealbum. op de eerst bladzijde van dit album schrijven haar ouders het volgende gedicht:
'Weet bij alles wat je doet
Ik houd als kind mijn toet
Al ga je ergens anders heen
Gehoorzaamheid is nummer één'
Te dicht op elkaar
'Doordat we zolang bij elkaar zaten, ging alles irriteren. Zij ergerden zich aan mij en ik aan hen. Het was natuurlijk heel enerverend. Ze waren bang en daardoor heel voorzichtig.'
onderduikhelpster
Jaloers
'Ik had een pot bruine bonen gekregen. Die gaf ik aan een vriendin die zwanger was. Mijn twee onderduikers waren woedend. Zij vonden dat ik die kostbare bonen niet zomaar weg had mogen geven.'
onderduikhelpster
Diefstal
'Een broer van mijn vriendin zat bij mij ondergedoken voor de arbeidsinzet. Na een poosje ontdekte ik dat hij dingen stal. Het zilveren bestek bijvoorbeeld. Ik kon hem niet aangeven, want dan zou hij verraden dat ik ook joodse onderduikers had.'
onderduikhelpster