Amerikaanse soldaten op de markt.

Loonstijgingen en landbouwcrisis
De economie wordt gestimuleerd door de explosief gegroeide industrie en de dagelijkse uitgaven van de duizenden Amerikaanse militairen. De lonen gaan omhoog omdat er veel meer vraag naar arbeid is.

Maar in de landbouw blijven de lonen laag. Landarbeiders trekken, gelokt door het grote geld, massaal naar de stad. De plantages, die ook al te lijden hadden onder de economische crisis van de jaren dertig, raken daardoor verder in verval. Het gevolg is dat de prijzen voor landbouwproducten enorm stijgen.

De bevolking heeft door de nieuwe welvaart wel veel meer geld, maar er is veel te weinig te koop.

Voedsel
In Suriname is het vanaf 1942 verboden om brood alleen te bakken met het schaarse tarwemeel. Op Aruba en Curaçao zijn een tijdlang helemaal geen vlees en aardappelen meer te koop. In oktober 1942 wordt op de Antillen een distributiesysteem ingevoerd voor graan, rijst en maïs en later ook voor olie, aardappelen, suiker, stokvis, boter en margarine.

'Er werd goedkope rijst geïmporteerd die heel erg stonk. Als je dan zag hoe de mensen in de rij stonden om die rijst te kopen! Men at ook broodvruchten en veel cassavebrood. Er was weinig groente, dus aten we jonge pompoenblaadjes en werd het witte gedeelte van watermeloen gestoofd.'
Eugene Lafour, Suriname

Kleding

Jurkje gemaakt van een meelzak.

Geld
Omdat de contacten met de Nederlandsche Bank zijn verbroken wordt Surinaams papiergeld in Amerika gedrukt. Voor de zilverbonnen - zie plaatje rechts - werden clichés van Grieks noodgeld gebruikt, met Griekse afbeeldingen. Bij gebrek aan kleingeld werden halve biljetten van vijf gulden uitgegeven.