‘Ik hoorde van mijn moeder dat men vrouwen opriep. Ik ben gaan solliciteren en werd goedgekeurd. Ik mocht kiezen tussen schoonmaakster, chauffeuse, magazijnmedewerkster of telefoniste. Ik koos voor chauffeuse en kreeg rijlessen. Voordat we achter het stuur gingen zitten moesten we de motor van binnen en buiten kennen. Het werk betaalde goed. Toch was er geen stormloop van vrouwen die zich aanmeldden. Ik denk dat men moeite had met de tucht.’
Esseline Bolwerk

Vrouwenafdeling in Korps Stads- en Landwachten
Binnen het Korps Stads- en Landwachten wordt een speciale vrouwenafdeling opgericht, het Vrouwelijk Vrijwilligers Hulpkorps. Omdat vanaf 1942 alle mannen van 18 tot 43 jaar worden opgeleid voor gevechtsdoeleinden, nemen de vrouwelijke hulpkrachten veel taken over.

Sommigen werken op het kantoor van de havendienst, anderen voor het tropenvervoer, de telefoondienst of het magazijn. Omdat het korps deel uitmaakt van de Schutterij leren de vrouwen ook schieten en exerceren.

Prettige tijd
Veel vrouwelijke vrijwilligers ervaren hun militaire dienst als een prettige tijd. Er heerst onderlinge saamhorigheid en de inkomsten zijn beter dan in de niet-militaire sectoren.