De gevangenen uit Nederlands-Indië worden slecht behandeld. Ze worden gezien als echte landverraders. In het afgelegen Kamp Jodensavanne moeten ze hard werken onder strenge bewaking.

In november 1942 weigeren vijf geïnterneerden een opdracht uit te voeren. Ze worden in houten strafcellen gegooid. Met behulp van een zelfgemaakte zaag kunnen vier gevangenen ontsnappen.

Ze worden opgepakt, vastgebonden, mishandeld en na vijf dagen met een bootje naar Paramaribo gebracht. Daar worden ze verhoord door de Territoriaal Commandant Meyer, die twee van hen laat doodschieten. Officieel wordt bekend gemaakt dat zij op de vlucht zijn doodgeschoten.

Na de oorlog blijkt dat ze geboeid en van korte afstand met vijf kogels van achteren zijn neergeschoten. In Nederland wordt besloten Meyer niet te vervolgen.