'Op 4 mei ’s middags vertelde de radio dat de moffen in Nederland zich hadden overgegeven. De scholen werden meteen gesloten, de jeugd was dol van blijdschap. Overal wapperde de Nederlandse driekleur. De klokken begonnen te luiden, de schepen te fluiten, de mensen wensten elkaar op straat proficiat, donderbussen knalden, er was vreugde alom.'
Frater Martinus

De bevrijding in 1945 wordt ook in de West uitbundig gevierd. De eerste schepen naar Nederland zijn beladen met hulpgoederen. Met geld uit Curaçao wordt in Laren een sanatorium voor oorlogsslachtoffers gebouwd.

Passagiervervoer
Pas na lange tijd komt het passagiersvervoer op gang. In de loop van 1947 vertrekken de laatste joodse vluchtelingen, Duitse geïnterneerden, Indische geïnterneerden en Amerikaanse soldaten uit de West. Studenten uit Nederland keren terug, net als de soldaten die in Europa en Nederlands-Indië hebben gevochten.

Verbitterde vrijwilligers
De Surinaamse vrijwilligers die zich aanmelden om in Indië te vechten wordt een militaire carrière beloofd. Tot hun verbittering worden ze afgekeurd, terwijl ze later wel worden opgeroepen en goedgekeurd voor de strijd in Korea.

Economie
Als de oorlogsproductie wegvalt gaat het minder goed met de economie. Maar Suriname blijft een grote bauxietproducent. Met de olieraffinaderijen op Curaçao en Aruba gaat het nog tientallen jaren goed.

Zelfstandigheid
Ook de politieke situatie is door de oorlog blijvend veranderd. Het streven naar zelfstandigheid wordt serieus opgepakt. In 1954 wordt definitief vastgelegd, dat de koloniën nu gelijkwaardige 'Rijksdelen' zijn.