Ik was erbij

Gerrit Bastiaans (rechts op de foto)Op die ochtend was het bij Ducroo & Brauns: "Jongens, we gaan staken". Er werd nog wat heen en weer gepraat tussen voor- en tegenstanders, maar uiteindelijk zijn we plat gegaan. Ja, je was tegen de moffen, hè. Alles wat je kon doen om hen het leven zuur te maken deed je.
Er zijn stakers langs andere bedrijven gegaan om ook hen op te roepen tot staken. Ik ben geloof ik naar huis gegaan. Wij hadden net een baby. Daarom moest ik toch een beetje voorzichtig zijn.'

Gerrit Bastiaans, machinebankwerker


Salomon de Vries'Door de stad vlogen de berichten van mond tot mond. De Amsterdamse Droogdok Maatschappij, de scheepsbouw, De Vries Lenz, Fokker, overal staken ze! De ponten varen niet meer! De trams rijden niet!" 'Lege straten. Geen trams, bijna geen auto's. Ook bij een zeer groot aantal expediteurs, grote en kleine, hadden de arbeiders en chauffeurs het werk neergelegd. De winkels waren bijna overal gesloten. Staking - Algemene staking! tegen de jodenvervolging, tegen de onmenselijkheid, tegen het "aan ons de straat!" van de WA en ander Mussertgeboefte.'
Salomon de Vries, journalist


 

Mientje MeijerMientje Meijer werkt in een naaiatelier met veel joodse meisjes. Haar man organiseert de staking bij de tram. Als de staking daar lukt, zal Mien het atelier platleggen.

'Ik liep steeds naar het raam. Eindelijk zag ik hem, en hij knikte. Ik voelde mijn hart stilstaan. Ik keek de zaal in en zag al die meisjes en de cheffin. Ik was helemaal niet gewend om voor een groep te spreken. Ik zei 'dames, heel Amsterdam ligt plat omdat ze joden hebben weggevoerd. Wij moeten er ook uit.' Tot mijn verbazing ging iedereen mee de straat op. Ik dacht ''nou word ik ontslagen'', maar ook de cheffin ging mee! We gingen naar de Noordermarkt en de stoet werd steeds groter. Het was overweldigend.'
Mientje Meijer, naaister