Willemijn Petroff-van Gurp 100 jaar

geboren op 8 november 1918

foto van Willemijn van Gurp, 1943.Willemijn Petroff-van Gurp werd geboren op 8-11-1918 in een groot, streng gereformeerd gezin in Den Haag. Op haar 24ste ging ze zelfstandig wonen. Ze zag de Duitse bezetting als een groot onrecht, sloot zich aan bij een verzetsgroep en deed lang koerierswerk. Die groep hield zich o.a. bezig met hulp aan onderduikers en hoorde tot de landelijke knokploegen.

Oranje Hotel, Kamp Vught en concentratiekamp Ravenbrück
Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden werd ze in juni 1944 door de SS gepakt en opgesloten in de beruchte Scheveningse gevangenis, het “Oranje Hotel”. Na een week werd ze overgebracht naar de “Scheveningse barak” in Kamp Vught. Deze gevangenen kregen minder eten en werden strenger behandeld dan de anderen. Intussen rukten de geallieerde troepen op vanuit Normandië. Op 5 september hoopten ze bevrijd te worden, maar deze “Dolle Dinsdag” werd geen bevrijdingdag.

De volgende dag werd Willemijn met andere Nederlandsen getransporteerd naar het concentratiekamp Ravensbrück (85 km ten noorden van Berlijn). Ze schrokken van de mensonterende toestanden en gooiden hun restjes brood naar de gevangenen. Om bijna elk stukje brood werd gevochten. Willemijn ontkwam niet aan de zinloze slavenarbeid en sliep ’s nachts samen met een andere gevangen uit Scheveningen in een stapelbed onder een paardendeken.

Concentratiekamp Dachau
Een maand later moesten veel vrouwen met de trein naar Dachau. Met het rantsoen van 75 gram brood en 25 gram margarine moesten ze de reis van drie dagen zien te overleven. Willemijn herinnert zich daar niets meer van. Ze had dysenterie en werd door haar vriendinnen de trein in gesleurd. Dat was haar redding, want Ravensbrück zou ze niet overleefd hebben. In Dachau werkten de vrouwen in een buitenkamp in de vroegere AGFA fabriek oorlogsindustrie. Als het enigszins kon saboteerden ze de producten. Ze sliepen met vijf of zes vrouwen in kleine, koude kamertjes, waar door bombardementen geen ramen meer in zaten. Soms lag de sneeuw op de bedden. Het eten werd steeds minder.

Bevrijding
Op 26 april 1945 werd het kamp geëvacueerd. Hongerig en uitgeput kwamen ze na een paar dagen lopen in het dorpje Wolfratshausen. Ze sliepen op een winderige hooizolder. Door de natte kleding waren ze de volgende morgen totaal verstijft. Hun Duitse bewaker riep “Aufstehen! Weitergehen!”. Maar als één vrouw zeiden ze: “Schiet ons maar dood, we kunnen niet meer!” Gelukkig kwamen de Amerikanen, die ze bevrijdden en nieuwe kleding gaven. Via Zwitserland, Frankrijk en België kwamen de vrouwen op 21 mei 1945 aan in Oudenbosch, dat is in oktober 1944 was bevrijd. Uiteindelijk kwam ze weer thuis.

Na een paar maanden kreeg ze de kans om als begeleidster met een groepje kinderen naar Leeds te gaan. De kinderenm werden daar ondergebracht om aan te sterken. In Engeland pakte Willemijn het gewone leven weer op. Willemijn werkte in Baarn bij de Philips Phonografische Industrie aan de Torenlaan, waar grammofoonplaten werden gemaakt. Zij nam deel aan het maatschappelijk leven in Baarn en was o.a. secretaris van de tennisclub van de PPI, die nu nog als tennisvereniging Phonosmash bestaat.

Geen nummers maar Namen
In 2015 was Willemijn Petroff-Van Gurp een van de twaalf geportreteerde gevangenen in de tentoonstelling Geen nummers maar Namen over Nederlandse politieke gevangenen in concentratiekamp Dachau.

Als 'Willemijntje van Gurp' is ze ook te vinden in het digitale monument Geen nummer maar Namen.

Al een paar keer in het Verzetsmuseum geweest, ze hebben regelmatig wisselende activiteiten. De kinderen in de oorlog expositie is heel goed opgezet en erg indrukwekkend. Een aanrader, ook om kinderen wat geschiedenis bij te brengen.

Laura, Hoorn

De expositie lijkt niet groot, maar al met al kun je hier toch een paar uur besteden. Er is een overzichtelijke tijdlijn hoe het verzet is ontstaan, wat als een rode draad door het museum loopt

Stephanie K

Heel goed en duidelijk ingericht museum, uitermate geschikt voor de jongeren die m.n.vanuit b.v. geschiedenis, willen zien, ervaren en leren wat het verzet en de oorlog betekend heeft. Leerzaam en waardevol!!

Wilma V

Als je aan je kinderen wil uitleggen wat oorlog nou eigenlijk is, als je met je ouders terug wil in een voor hun zo een belangrijke tijd, of je wil gewoon meer weten over de oorlog. Ga dan hier naar toe.

Jc H, Amsterdam

This museum gave me an insight like I never knew what had happened. It is so much like what happened in Germany and really depicts what the Dutch went through.

Ringdais, Adelaide

All information is in Dutch and English. Good chronological overview of the Dutch resistance during WWII. Chilling statements, informative displays, don't forget to put this museum on your to do list!

NF, Hasselt (België)

One of the best museums I've been to in a long time. Seeing the dreadful acts of war through the eyes of the Dutch people. The displays were really well thought out and in different media forms. I highly recommend it.

Spamette, Yorkshire
Tripadvisor