Herman (Stuuf) Wiardi Beckman

Nijmegen, 4 februari 1904 – Dachau, 15 maart 1945
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gevangenissen en kampen: 
  • Strafgevangenis ‘Oranjehotel’ Scheveningen (18 januari 1942), 
  • Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort (6 november 1942), 
  • Concentratiekamp Vught (januari 1943), 
  • Gevangenis Haaren (11 maart 1943), 
  • Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort (september 1943), 
  • Concentratiekamp Natzweiler-Struthof (26 oktober 1943), 
  • Concentratiekamp Dachau (6 september 1944). 
  • Omgekomen in Dachau op 15 maart 1945.
Dachau-nummer: 103175
 
Stuuf was politicus van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP) en hoofdredacteur van de kranten van De Arbeiderspers. In de oorlog werd hij medewerker van verzetskrant Het Parool en lid van de illegale partijleiding van de SDAP. Stuuf deed een poging naar Engeland te komen (op verzoek van de Nederlandse Koningin en minister-president Gerbrandy) en werd daarbij gearresteerd op 18 januari 1942. 
 
Steengroeve
Na aankomst in Natzweiler moest Stuuf, zoals de meeste nieuwkomers, werken in de beruchte steengroeve. Gevangenen hakten hier rode graniet voor beelden en bouwwerken in nazi-Duitsland en vergruisden steen voor de aanleg van wegen. Door het zware werk stierven velen van uitputting.
 
Ruilen met Stuuf
Medegevangene Arie van Soest, die niet in de groeve werkte, vreesde dat Stuuf zou bezwijken. Hij ruilde daarom zijn eigen relatief gunstige kampbaantje met Stuuf. Van Soest: ‘Ik moest er wel over denken, maar ik heb het gedaan. Ik had een groot respect voor Wiardi Beckman. Hij had alles om eventueel minister-president te worden.’
 
Eerbied
Stuuf overleed later in Dachau aan vlektyfus. Dat maakte diepe indruk op de Nederlanders. Medegevangene Ed Hoornik schreef: ‘Zij stonden in groepen bij elkaar, verbeten, ontroerd, zwijgend. Noch wij, noch Nederland kon hem missen. […] om zijn zielskracht, die ons sterkte, zijn karaktervastheid en oprechte handelwijze, die eerbied afdwongen, en om zijn talent en kennis die ons verrijkten.’
 

Dodenmasker

Na Stuufs overlijden in Dachau op 15 maart 1945 maakte de Poolse gevangene Stanisław Bieńka in het diepste geheim van zijn gelaat een dodenmasker. Het gips kon Bieńka regelen door sigaretten te ruilen die hij kreeg van Nederlandse gevangenen. De mal is door de Nederlanders verstopt en na de bevrijding door oud-gevangene Con Broers meegenomen en overhandigd aan Stuufs weduwe. Met de mal is dit afgietsel gemaakt. 

Dit museum grijpt je bij de keel! Zoveel goede informatie en echt materiaal wordt hier tentoongesteld! Een aanrader!!

Michele Philips, Aalst (België)

De expositie lijkt niet groot, maar al met al kun je hier toch een paar uur besteden. Er is een overzichtelijke tijdlijn hoe het verzet is ontstaan, wat als een rode draad door het museum loopt

Stephanie K

Heel goed en duidelijk ingericht museum, uitermate geschikt voor de jongeren die m.n.vanuit b.v. geschiedenis, willen zien, ervaren en leren wat het verzet en de oorlog betekend heeft. Leerzaam en waardevol!!

Wilma V

Het junior bezoek begint met de tijdmachine. Daarna leidt het boekje je door het leven van 4 kinderen. Je stapt letterlijk in bijv. een huiskamer en moet daar antwoorden op de vragen vinden. Heel boeiend voor kinderen. Een echte aanrader!

Hoekjes, Rotterdam

Als je aan je kinderen wil uitleggen wat oorlog nou eigenlijk is, als je met je ouders terug wil in een voor hun zo een belangrijke tijd, of je wil gewoon meer weten over de oorlog. Ga dan hier naar toe.

Jc H, Amsterdam

This museum gave me an insight like I never knew what had happened. It is so much like what happened in Germany and really depicts what the Dutch went through.

Ringdais, Adelaide

One of the best museums I've been to in a long time. Seeing the dreadful acts of war through the eyes of the Dutch people. The displays were really well thought out and in different media forms. I highly recommend it.

Spamette, Yorkshire
Tripadvisor