Language Contact
Contact Language

Op goed geluk naar onbekende bestemming.

| Geschreven door: N.J.de Hoog
Terug

Persoonsgegevens

Wij waren een (Gereformeerd) gezin, moeder(44),vader(42) en zes kinderen. Een tante die vlakbij
woonde en veel voor ons gezin deed verhuurde een kamer aan een Friese verpleegster die in den Haag
werkte. Toen zij in sept. of okt, voor goed terug naar huis ging zei ze :Als het nog slechter word sturen jullie maar een of twee kinderen naar ons toe.
Zo gebeurde het dus dat ik(12) met een zus (16) naar Friesland gingen. We konden meerijden met een vrachtauto van de Diaconie die een transport kinderen naar Friesland bracht. We vertrokken in de avond in verband met beschietingen door straaljagers overdag. Het was een of twee weken voor de Kerst. In Leeuwarden werden wij samen op
het Marktplein gedropt met onze koffertjes.
Mijn grote zus ging met mij naar een cafe waar zij na veel vragen te weten kwam dat er een vrachtrijder was die in de richting van Spannum ging. Wij hebben de hele dag zitten wachten tot hij
vertrok. In Spannum wees hij het huis aan van bakker Jorritsma en daar klopten wij aan.
Hoewel wij volkomen onverwachts binnen vielen en zij al een gezin van vier hadden opgenomen werden
ook wij nog samen op een klein kamertje boven de winkel te slapen gelegd.
Corrie ,mijn zus ging overdag helpen in een gezin met 12 kinderen en ik, die in den Haag al op de H.B.S.zat mocht weer naar de zevende klas van de
lagere school in het dorp.
Ik sprak heel snel Fries en heb het erg naar mijn zin gehad. Was vaak op een boerderij aan de overkant waar een jongen van ong.17 mij het boerenbedrijf leerde kennen en ook polsstok springen (ljeppen)
Klompenlopen was een ramp ,ik schopte altijd tegen de binnenkant van mijn enkels en die wonden genazen moeilijk.
Van de oorlog daar weinig gemerkt, af en toe een razzia om onderduikers op te sporen, maar die waren meestal op tijd weg.
Toen wij in Juni 1945 thuis kwamen moest ik erg wennen. In Augustus opnieuw op de H.B.S. begonnen.
De contacten zijn helaas snel verwaterd.
Uit ons gezin zijn nog twee zusjes ,(14 en 7) naar Friesland (Dokkum) geweest.
Daarmee is zeer goed contact onderhouden , de pleegouders zijn getuige geweest bij haar huwelijk.
Zelfs nu, zij is 87 is er nog maandelijks telefonisch
contact met een zoon uit dat gezin.

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Reageren

Uw email wordt niet openbaar gemaakt. Als er mensen zijn die met u in contact willen komen naar aanleiding van uw verhaal dan kan het Verzetsmuseum u daarvan op de hoogte stellen. U bepaalt zelf of u daarop in wilt gaan.

Ik zoek een verhaal...

Alle verhalen Tentoonstelling Verhaal toevoegen

Laatste verhalen