Johannes Cornelis Onvlee

Leiden In concentratiekampen droegen politieke gevangenen dit merkteken op hun kleding. Nederlandse gevangenen met een rode driehoek waren vooral verzetsmensen. 37948

Terug Tentoonstelling
  • Geboren
  • 07-10-1909
  • Leiden
  • Aankomst
  • 30-10-1942
  • Dachau
  • Doorgevoerd
  • 19-09-1944
  • Natzweiler

Aanvullingen

Wendy Onvlee

op

Geachte meneer,mevrouw, Ik ben Wendy Onvlee dochter van Johannes Jacobus Onvlee en kleindochter van Hendrik Onvlee. Ik zou graag informatie willen over familielid Johannes Cornelis Onvlee Ik zou graag in contact willen komen met de nabestaanden van Johannes Cornelis Onvlee en ook voor de familieband. Mijn vader heeft lithografie geleerd en ook meester in tekenen en mij ook tekenen geleerd. Hierbij sluit ik foto bij van mijn vader J.J.Onvlee Mvg W.Onvlee

BB

op

Reclametekenaar Johannes Cornelis Onvlee, woonde bij het uitbreken van de oorlog in Leiden aan de Hoge Morschweg 100A met zijn echtgenote Hendrina Ovlee-Ober, met wie hij in 1937 gehuwd was. Johannes Onvlee is actief in communistische kringen en was lid tussen 1932 en 1939 van de CPN. Op 11-8-1941 wordt hij door de SD opgepakt vanwege vermeend lidmaatschap van de inmiddels door de bezetter illegaal verklaarde CPN. Via het huis van bewaring en P.D. Amersfoort gaat Onvlee op transport naar K.L. Buchenwald. Daar komt hij met het transport van 31-3-1942 aan en wordt er geregistreerd onder nummer 2301. Johannes Onvlee wordt gevangene die valt onder het onder het zogenaamde Nacht- und Nebelerlaẞ. Nacht und Nebel was een speciale strafklasse die de 'Chef des Oberkommando der Wehrmacht' veldmaarschalk Wilhelm Keitel in opdracht van Adolf Hitler tijdens de Tweede Wereldoorlog liet instellen om verzetsmensen spoorloos te laten verdwijnen. Op 29-10-1942 gaat hij weer op transport en arriveert daags erna in K.L. Dachau waar hij onder gevangenen nummer 37948 gevangen wordt gehouden. Na bijna twee jaar gevangen te hebben gezeten in Dachau wordt Onvlee op 19-09-1944 weer verplaatst. Op 19-09-1944 wordt hij doorgevoerd naar een Aussenkommando van K.L. Natzweiler, Kdo. Schomberg/Dautmergen. Johannes Onvlee moet hier werken in het zogenaamde project Wueste.Onder deze schuilnaam werd in 1944 de bouw van 10 leisteen-ontginningswerken aangekondigd. Met dit project werd geprobeerd om uit leisteen olie te winnen, zodat de brandstoftoevoer veilig zou worden gesteld. De SS stelde hiervoor, voor zeven concentratiekampen, in totaal 10.000 gevangenen ter beschikking die als goedkope arbeidskrachten konden worden uitgebuit. De hooggestelde verwachtingen van het nazi-regime kwamen echter niet uit. De productie kwam tot het einde van de oorlog ternauwernood op gang. Dit project was een onzinnige en zinloze onderneming die in korte tijd 3480 mensen het leven kostte. Daarbij komt nog een onbekend aantal doden, die na het opheffen van de kampen, tijdens de Todesmärschen van uitputting stierven of door de SS werden doodgeschoten. Op 21 oktober 1944 is Johannes Onvlee in dit Aussenkommando overleden en in eerste instantie in een massagraf begraven. Na het einde van de nazitijd begonnen eind augustus 1945 de opgravingswerkzaamheden, waarvoor Duitse krijgsgevangenen en een gedeelte van de bevolking onder toezicht van het Franse militaire bestuur werden ingezet. Enkele inwoners van Schömberg waren bekend met het bestaan van de massagraven. In totaal werden 75 graven ontdekt, waarin een verschillend aantal lijken werden aangetroffen. Sommige waren uitgegraven voor één of twee, andere voor wel in totaal 53 lijken. De overblijfselen werden overgebracht naar een Ere-kerkhof aan de weg van Schömberg naar Dautmergen. Hier werden in totaal 1740 doden uit de kampen Dautmergen, Dormettingen en Schömberg bijgezet.

Zie voor informatie over de gevangenen ook Arolsen Archives

Uw aanvulling

Email en telefoonnummer zullen niet openbaar worden gemaakt. Als er mensen zijn die met u in contact willen komen naar aanleiding van uw aanvulling dan kan het Verzetsmuseum u daarvan op de hoogte stellen.
U bepaalt zelf of u daarop in wilt gaan.

Het Verzetsmuseum wil benadrukken dat opname in het Digitaal monument geen eerbetoon inhoudt. De doelstelling van het monument is om een zo compleet mogelijke lijst samen te stellen van alle Nederlanders die in Dachau gevangen hebben gezeten.

Verzetsmuseum Amsterdam behoudt zich het recht voor uw aanvulling te redigeren. Een ingekorte versie zal worden toegevoegd aan het monument in de tentoonstelling.
Tripadvisor