Introductie

Vijftig jaar geleden, in 1975, overleed Josephine Baker: één van de beroemdste artiesten van de twintigste eeuw. Ze was danseres, zangeres en een van de eerste zwarte filmsterren. Ze ontvluchtte de racistische Verenigde Staten en werd in Parijs wereldberoemd. Josephine speelde in haar optredens met Afrikaanse stereotypen èn sprak zich fel uit tegen racisme. Ze was decadent èn adopteerde twaalf kinderen. Ze was een opvallende beroemdheid èn smokkelde tijdens de Tweede Wereldoorlog stiekem informatie voor het Franse verzet. Ze was een diva èn een activist. De rode draad in haar leven is dat ze zich uitsprak tegen onrecht en ongelijkheid: “Voor mij is er slechts één ras, het menselijke ras.” Josephine Baker had een visie; ze geloofde in een wereld zonder onderscheid van mensen vanwege kleur, geloof of afkomst.